Teaching over de Bardo van de dood

Op zaterdag 23 april jl. sprak Lama Jigmé in buurthuis de Duikelaar in Rotterdam over de Bardo van de Dood. Met zeer interessante lezingen in de ochtend en in de middag, een opkomst van zo’n 50 mensen, prachtig weer en een heerlijke lunch, was het een geslaagde dag.

De teaching was een bijzondere gelegenheid voor leden en niet-leden van Phuntsok Chö Ling. De Bardo van de dood is een onderwerp waarover een Tibetaanse leraar niet zo snel voor een breed publiek zal spreken. Lama Jigmé had zich zelf ook afgevraagd of de lezing over zo’n zwaar onderwerp voor ons niet te vroeg zou komen. Maar omdat alles zo maar kan eindigen, ook een mensenleven, zou een teaching voor sommigen ook wel eens te laat kunnen zijn. Lama Jigmé wilde daarom graag een deel van zijn kennis met ons delen.

In de introductie vertelde Henco dat Lama Jigmé als kind al ervaring opdeed met stervensbegeleiding en van jongs af aan veel kennis heeft opgedaan over de Bardo van de dood. Bij elke lezing die Lama Jigmé tot nu toe had gegeven, was de dood als onderwerp wel ter sprake gekomen. In de lezing van 23 april vertelde Lama Jigmé wat er gebeurt na onze dood en hoe belangrijk het hebben van een kalme geest dan is. Zo bezien, bestaat er tussen leven en dood geen groot verschil. Tijdens beide staten gaat het erom dat we ons niet gek laten maken door onze ‘crazy monkey mind’.

Lama Jigmé vertelde over een mooi Tibetaans gezegde: ‘Wanneer je wordt geboren, staat iedereen te lachen, terwijl jij huilt. Wanneer je sterft, huilt iedereen om je heen, terwijl jij lacht.’ Heb je tijdens je leven er een gewoonte van gemaakt om te mediteren, dan zal je geest na je dood die gewoonte herkennen en zal meditatie een middel zijn om je angsten niet te serieus te nemen. Uiteindelijk is de periode na je dood zelfs een goede gelegenheid om bevrijding te bereiken. Zo kun je door meditatie er voor zorgen dat je echt lacht op je sterfdag.